Klub muzyczny Ucho

Historia zespołu zaczęła się w Szczecinie w 1995 roku, kiedy to trzej członkowie,grupy DR.CYCOS rozpoczęli pracę nad piosenkami, które w założeniu miały być tradycyjnym punk rockiem. Po miesiącach prób zespół był gotowy do nagrania swojego debiutanckiego albumu "Oi Młodzież". ROCK'N'ROLLER, a właściwie z jej filar Zdzisław "Dzidek" Jodko, w ciemno zgodził się wydać materiał nieznanej wówczas nikomu grupy, która tyle co zdążyła nazwać się THE ANALOGS. Przez wszystkie te lata zespół pozostał wierny swoim muzycznym inspiracją, prezentując różnie określany, ale zawsze PUNKROCK.Istniejąc już 14 lat, wydal 10 płyt, a piosenki THE ANALOGS znalazły się na niezliczonej ilości składanek. Odbył tez dziesiątki tras po Polsce i europie i właśnie te setki koncertów przysporzyły grupie rzesze odbiorców. Obecnie zespól na koncertach prezentuje materiał z ostatniej płyty "Miejskie opowieści" oraz utwory z poprzednich płyt ·

+ Anti Dread i coś jeszcze

Niemalże cały rok 2005 to żmudna współpraca tych dwóch muzyków, do których to stopniowo dołączają dwie wokalistki: Anna Piotrowska z zespołu "Goście z Nizin" i Izabela Byra z zespołu "Detonacja" oraz specjalista od etnicznych instrumentów perkusyjnych: Maciej Łabudzki - zastąpiony potem przez Macieja Dymka.

Za debiut zespołu Żywiołak można przyjąć występ w warszawskim klubie "Jadłodajnia Filozoficzna" 8 grudnia 2005.

Już dzień później zespół bierze udział w XV Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Ludowej "Mikołajki Folkowe" w Lublinie, na którym to zostaje bardzo gorąco przyjęty i zdobywa Nagrodę Publiczności.

Cztery miesiące później zespół otrzymuje Grand Prix - Nagrodę Prezesa Polskiego Radia na najbardziej prestiżowym festiwalu muzyki folkowej "Nowa Tradycja" w Warszawie.

Alec Empire, a właściwie Alexander Wilke uważany jest za geniusza awangardowych brzmień. Został zapamiętany ze zdjęć, na których pozuje z marsową miną lub z nieustępliwym wzrokiem wojownika. Nazywany "królem Midasem techno undergroundu" lub "cudownym dzieckiem niemieckiego techno".

Jako nastolatek grał w zespołach punkowych, a w 1992 założył wraz z Carlem Crackiem formację Atari Teenage Riot. Alec Empire jest także właścicielem londyńskiej wytwórni Digital Harcore Recordings, w której ukazywały się produkcje Atari Teenage Riot. Nazwa wytwórni stała się określeniem całego gatunku muzycznego, będącego mieszanką punku, techno, elektroniki , jungle i breakbeatu.

Od 2000 roku Alec Empire poświęcił się projektom solowym, występując pod pseudonimami Jaguar oraz Nintendo Teenage Robots. Jego ostatnie płyty to elektronika najwyższej klasy. Po przyjętej entuzjastycznie, wydanej w 2008 roku, płycie "The Golden Foretaste of Heave", czołowy antybohater berlińskiej sceny muzycznej wypuszcza teraz 7-trackowy mini album "Shivers". Daje on przedsmak materiału, który znajdzie się na niecierpliwie oczekiwanej, planowanej na koniec tego roku, nowej płycie.

"Shivers" to także najnowszy produkt założonej przez Aleca Empire i Nic Endo firmy producenckiej The Hellish Vortex. THV mieści się w centrum Berlina, w przerobionym na studio magazynie, którego wystrój nawiązuje do "Odysei Kosmicznej" Stanley'a Kubricka. W ubiegłym roku Alec Empire ogłosił zmianę kierunku - odejście od swojego "firmowego" brzmienia digital hardcore w stronę czegoś, co nazwał "brzmieniem nowego Berlina". Ta dźwiękowa rewolucja poskutkowała ciągiem ciekawych projektów, takich jak współpraca z grupą Raveonettes, których singiel został zremiksowany przez Nic i Aleca, czy pracą nad singlem Patricka Wolfa Vultures. Natomiast ulubieniec blogosfery i NME, Big Pink wziął udział w nagraniu kilku utworów z nowej płyty Aleca.

Ostatnie miesiące były okresem najbardziej wzmożonej i różnorodnej działalności artysty. Tych, którzy pamiętają go głównie jako "terrorystę industrialnego hałasu", z czasów kiedy wystąpił na okładce magazynu "Kerrang!", czeka duża niespodzianka. Nie dający się zaszufladkować, muzyk pracuje z całą rzeszą różnorodnych artystów, takich jak Thurston Moore, Jon Spencer, Dan The Automator czy "zły chłopiec" Definitive Jux - Jaime Meline aka El-P.

Świetnym przykładem "brzmienia nowego Berlina" jest utwór "Baby Skulls'. To muzyka elektroniczna, jakiej jeszcze nie słyszeliście. Berlin to miasto najbardziej hedonistycznych nocnych klubów w Europie, miasto, w którym nie mam miejsca na kompromisy, jeśli chodzi o szukanie nowych podniet. Jedynym sposobem na przetrwanie i rozwój jest ciągłe wymyślanie się na nowo. Tylko w ten sposób można pozostać na topie. W utworze If You Live or Die na gitarze wystąpił gościnnie Robbie Furze z Big Pink.

23 czerwca 2009 Alec Empire supportował w Poznaniu grupę Nine Inch Nails na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich.

Bilety dostępne w sieci TicketOnline

Pełne humoru koncerty, pokazują, że jest to ten rodzaj muzyki, który uszczęśliwia zarówno słuchaczy, jak i twórców. Pełne ciepła wokalizy, przetwarzanie głosu na żywo, odważne plastikowe brzmienia, transowy kontrabas oraz wykorzystanie dziecięcych instrumentów muzycznych, to recepta DAGADANY na oczarowanie słuchacza dźwiękami, których nigdy dosyć. Międzykulturowy projekt powinien przypaść do gustu każdemu słuchaczowi otwartemu na słowiańską duszę, szaloną z jednej, łagodną z drugiej strony.

Powstanie zespołu to efekt trzyletniej znajomości muzyków. Daga Gregorowicz (Poznań), Dana Vynnytska (Lwów) i Miko Pospieszalski (Częstochowa) to muzycy obracający się w różnych nurtach muzycznych – od klasyki po breakbeat. Poznali się przy okazji eksperymentowania z jazzem na krakowskich warsztatach International Summer Jazz Academy .

Daga Gregorowicz absolwentka Studium Piosenkarskiego im. Czesława Niemena w Poznaniu. Osobiście fascynuje ją przetwarzanie głosu i wplatanie go w muzykę elektroniczną. Współpracowała przy nagrywaniu jednej z płyt z Tomaszem Gwincińskim. Członkini zespołów DEGRADAZIA, Listonosz.

Dana Vynnytska, absolwentka Wydziału Kompozycji w Konserwatorium Lwowskim, jest laureatką programu stypendialnego polskiego Mini s ter s twa Kul tur y "Gaude Polonia" przeznaczonego dla młodych artystów z krajów Europy Środkowowschodniej. Półroczny pobyt Dany na stypendium w Polsce umożliwił wzajemne poznanie się, pracę nad repertuarem oraz koncertowanie (najpierw jako duet żeński). Dana współpracuje z zespołem Shokolad.

Od samego początku zespół DAGADANA czerpał z muzyki ludowej, stopniowo poszerzając spektrum swoich inspiracji o pozornie niemożliwe do połączenia z folkiem gatunki takie jak synth pop, disco i drum&bass, tworząc trudny do zaszufladkowania styl. Podczas koncertu poznajemy różne strony osobowości muzyków, które potrafią ukazać zarówno w melancholijnych balladach, jak i piosenkach ocierających się o kiczowate disco. Dzięki niezobowiązującej formie koncertów i łatwości w nawiązywaniu osobistego kontaktu z publ icznością, możl iwy jest międzykulturowy dialog prowadzony językiem dźwięku.

W maju 2008 roku do projektu na stałe został zaproszony Miko Pospieszalski, student Wydziału Jazzu na Akademii Muzycznej w Krakowie , który grą na kontrabasie dopełnia całość brzmienia zespołu i nie pozwala zapomnieć o wspólnych jazzowych korzeniach. Brał udział w wielkich przedsięwzięciach muzycznych rodziny Pospieszalskich. Współpracował z Arką Noego, 2Tm2,3.

Bombay Ekspress - impreza w rytm muzyki z Bollywood. Szalona podróż prosto do Bombaju przy roztańczonych, kolorowych piosenkach z indyjskich filmów. Mile widziane będą akcenty indyjskie w strojach.

Thereminu już nie ma, nie ma obszernych kompozycji, całość stała się bardzo minimalistyczna, oparta na brzmieniu prostego zestawu perkusyjnego. Skończyli nie pasując ani do electro, ani do surf-rocka, ani nawet do rock'n'rolla. Nie odnajdują się w żadnej z epok i kochają je wszystkie. Ich muzyka stała się mieszanką wszystkiego co do tej pory powstało, jak na pokolenie "mix-and-match" przystało.

Występują jako trio: liderka Mary Ocher (wokal, gitara, klawisze), Athena Nej (bębny), Alessia D'artino (bas, klawisze). Nieustannie jednak trwają poszukiwania nowych, barwnych i wyrazistych, postaci.

Jego działalność koncertowa oraz dorobek fonograficzny zyskały uznanie wielu międzynarodowych mediów masowych (gazeta "The Age" uznała trasę koncertową artysty w Australii za największe wydarzenie muzyczne roku 2002) i czasopism specjalistycznych (amerykański opiniotwórczy magazyn jazzowy "Down Beat" określił album Turtles z Randy Breckerem mianem "wybitny"). Włodek Pawlik jest też czynnym kompozytorem - twórcą muzyki symfonicznej, wokalnej, baletowej, teatralnej i filmowej. W swoim dorobku ma m. in. albumy Turtles (1995), Standards live (1997 – płyta roku Jazzi Magazine), Sonety Szekspira (2004), Misterium Stabat Mater (2005 – nagroda Fryderyk w kategorii "Muzyka Poważna" ), Anhelli (2006 - nagroda TVP Kultura w kategorii Jazz-rock). Magazyn "Who is Who at North Sea Jazz Festival 1998" określił go mianem - "Vladimir Horovitz of jazz". Jest kompozytorem muzyki do tak znanych filmów jak m.in. "Wrony", "Pora Umierać" Doroty Kędzierzawskiej czy "Nightwatching" Petera Greenawaya. Obecnie tworzy muzykę do filmu "Within the Whirlwind" w reżyserii Marleen Gorris (zdobywczyni Oskara za film "Antonia’s Line" w 1996).

Wielkim sukcesem okazał się jego autorski koncert na Festiwalu Filmowym "Dwa Brzegi" (08.08.08) Kazimierz Dolny/Janowiec nad Wisłą . Na jego program złożyły się utwory symfoniczne, jazzowe jak również muzyka filmowa. Włodek Pawlik występował tam w podwójnej roli jako pianista - solista i kompozytor. Włodek Pawlik w ubiegłym roku uzyskał doktorat na macierzystej uczelni - Akademii Muzycznej im.F.Chopina w Warszawie gdzie wykłada improwizację muzyczną.

Absyntia

to nowy, bardzo ciekawy zespół na trójmiejskiej scenie alternatywnej. Grupa powstała w Gdańsku na przełomie 2007/2008. W tym czasie udało się członkom zespołu opracować ponad godzinny materiał koncertowy oraz od marca 2009 roku zagrać kilka setów (między innymi na Famie 2009 oraz na Gdańskich Spotkaniach Muzycznych u boku Renaty Przemyk). Muzyka Absyntii nie jest łatwa do zaszufladkowania. Najściślej rzecz ujmując jest to połączenie postrockowych brzmień gitarowych, psychodelii, folku, zimnej fali oraz akustycznej przestrzeni. W lutym 2009 zespół wydał bardzo dobrze przyjętą przez dziennikarzy muzycznych w całym kraju, płytę Promo „Nocne historie” (8 utworów o łącznym czasie trwania ponad 30 min) w nakładzie 1000 sztuk, co w konsekwencji zaowocowało tym, iż od kilku miesięcy można regularnie usłyszeć ich muzykę w rozgłośniach radiowych takich jak Trójka, Radio Euro, Radio Gdańsk oraz innych. Nowym nabytkiem grupy i jednocześnie jednym z jej największych atutów jest sekcja smyczkowa (wiolonczela, skrzypce) co w zestawieniu z przestrzennymi gitarami, melodyjnym wokalem oraz dynamiczną sekcją rytmiczną jest nietypowym, a zarazem bardzo interesującym połączeniem. Na koncercie w Uchu zespół zaprezentuje utwory z płyty "Nocne historie" oraz kilka zupełnie nowych kompozycji, które ukażą się na nowym krążku, który powstanie jesienią 2009.

Endriu

komponuje, nagrywa swoja solowa instrumentalna muzyke grajac na wszystkich instrumentach (instrument wiodacy - gitara). Wykonuje takze swoje solowe koncerty (live acty) - na gitare plus elektronike. Myzyka Endriu to na pierwszym planie dzwiekowym gitara elektryczna przetworzona przez rozne efekty elektroniczne (poglosy, modulacje itp), drugi plan stanowi elektronika (moduly brzmieniowe, syntezatory, automat perkusyjny). Klimaty - chillout, ambient, czasem lekko tanecznie. A wszystko zaczelo sie w piaskownicy kiedy Endriu mial 4 lata, sasiadka pozyczyla mu zepsuta zabawke - keyboard na baterie w ktorym dzialaly tylko 4 klawisze ale to wystarczylo by nasz artysta zapomnial sie w dzwiekach i zaczal twozyc w tejze piaskownicy swoje kompozycje. I tak juz mu zostalo do dzis. Tworzac swoja muzyke na pierwszym miejscu stawia klimat, ktory ma oddac rozne emocje, byc emocjonalnym mostem pomiedzy tworca a sluchaczem. Najbardziej pociaga ciekawy, oryginalny dobor barw,czasem rowniez prosta melodia jednak oddajaca jakas glebie. Muzyka Endriu ma z jednej strony czasem dodawac skrzydel a czasem sprowadzac na ziemie.

Mjut - zespół powstał jesienią 2004 roku w Działdowie, na Mazurach – miasteczku zbyt małym, by interesując się muzyką nie trafić na siebie. Na niewyobrażalnie archaicznym sprzęcie (radia zamiast wzmacniaczy i taboret w roli statywu pod werbel), w maleńkiej piwnicy pod kamienicą przy ul. Górnej zaczęły się próby. Pierwsze dwa lata istnienia, to raczej beztroski okres niezliczonej ilości prób oraz wielu koncertów w Działdowie i okolicach. To również czas dużej aktywności zespołu na festiwalach i przeglądach dla młodych zespołów zakończony zwycięstwem na
Konfrontacjach 2006 w Kętrzynie. Jesienią 2006 roku, by móc dalej istnieć, mjut przeniósł się do Gdańska - tam na studia dostali się gitarzysta i basista. Cztery miesiące później nadszedł debiut fonograficzny. Piosenka „Do końca wszystkiego” znalazła się wśród innych piosenek-debiutantek na znanej składance autorstwa Piotra Kaczkowskiego „minimax.pl 4”. Ponadto zespół zapisał na swoim koncie zwycięstwa w Łowickim Maratonie Rockowym, nagrodę specjalną na Rockowaniach w Mławie oraz wyróżnienie na Rock in Mińsk w Mińsku Mazowieckim. Koniec 2007 roku przyniósł grupie największy z dotychczasowych sukcesów. W grudniu mjut wygrał prestiżowy festiwal Młode Wilki - Rebelia odbywający się w warszawskim klubie Stodoła. Nagrodą jest pomoc przy wydaniu debiutanckiego albumu i jego promocja. Dotychczas poprzedzali występy takich gwiazd jak Hey, Myslovitz oraz Kazik & Buldog.
W chwili obecnej zespół pracuje nad materiałem na swoja debiutancką płytę.
Marcin Świątek – gitara
Mateusz Lewandowski – bas
Patryk Kienast – gitara
Dawid Jaroszewski - perkusja

www.mjut.pl

Do chwili wydania debiutanckiego singla "Ostatni tabor/ Noce Szatana", grupa zdobywała swe szlify podczas sesji nagraniowych dla PR Katowice ( dzięki sesji zespół zaistniał na antenie stacji radiowych w kraju), jak również biorąc też udział w wielu festiwalach rockowych. Ukoronowaniem swej dotychczasowej pracy było zwycięstwo w plebiscycie publiczności na największym w latach 80-90-tych XX w Festiwalu Rockowym Muzyków Młodej Generacji Jarocin 81'. Popularność singla w mediach zaowocowała dłuższa trasa koncertowa u boku fińskiej grupy HANOI ROCKS. Zespół zyskuje wtedy znakomite recenzje czego skutkiem było nagranie debiutanckiego albumu "Metal and hell" dla belgijskiej firmy Ambush Records (maj 1986r) i jej polskiej wersji pt: "666" wydanej przez Klub Płytowy "Razem". Było to prekursorskie wydawnictwo dla polskiego thrash metalu.

Kat nawiązuje współpracę z firmą Metal Mind Productions po czym bierze udział w festiwalu Metalmania (Spodek- Katowice), wraz z HELLOWEEN, OVERKILL, RUNNING WILD … Na wyjątkową pozycję zespołu poza warstwą muzyczną miały wpływ także teksty wokalisty Romana Kostrzewskiego, oraz bardzo widowiskowe i nowatorskie wówczas, mroczne koncerty z udziałem "baletu wielu rekwizytów". Występując jako gwiazda na festiwalu Jarocin 86' zespół zagościł w filmie dla telewizji BBC pt: "My blood, your blood", poświęconemu polskiemu rockowi.

W lutym 1987r. dwukrotnie występuje w katowickim Spodku z METALLICĄ. W tym samym roku ukazuje się koncertowy album zespołu "38 minutes of life", zawierający zapisy utworów z Metalmanii i koncertów z METALLICĄ. Kolejna płyta "Oddech wymarłych światów" wydana w 1989r. okazała się wyjątkową pozycją w dyskografii zespołu. Znajdują się tu utwory pełne nowatorskich rozwiązań muzycznych i brzmieniowych. Różnice pomiędzy muzykami spowodowały dwuletnią przerwę z działalności zespołu. Jednak w 1992 r. KAT powraca z płytą "Bastard", dowodząc, że nadal jest prekursorem thrash metalu. Wiosną 1994r. wydaje album "Ballady", który ukazuje jego spokojniejsze aczkolwiek niepozbawione zadzioru oblicze. W nagraniu tego materiału gościnnie bierze udział legenda polskiego rocka Józef Skrzek (SBB) . Następnie zaś wiele koncertów , spośród których wartym odnotowania jest wspólny listopadowy koncert z MÖTORHEAD w Zabrzu.

1996 to rok, w którym wydany zostaje album monumentalny i podniosły w warstwie muzycznej i mocno osadzony w thrash metalu "Róże miłości najchętniej przyjmują się na grobach". W 1998 r. ukazuje się album "Szydercze zwierciadło" , uwieńczony zostaje dużą trasą koncertową. Ze względu na nagłą śmierć głównego gitarzysty Jacka Regulskiego w 2000r. zespół zawiesza działalność powracając w 2003 r. z olbrzymią i owianą sukcesem trasą koncertową zwaną "Kat on tour again". W 2005r. na Mystic Festival, na którym gościem był IRON MAIDEN, grupa zarejestrowała płytę dvd pt.: "Somewhere in Poland".

Rekonstrukcja Kata okazała się być niezbyt fortunną. Pożądanym stało się przemianowanie zespołu na KAT & RK i samookreślenie w świadomości fanów, co skutkowało olbrzymim sukcesem na jego trasach koncertowych ostatnich lat i rejestracja nowego dvd koncertowego "Życie po życiu" (Katowice-14.04.07.r.) Po wiosennych koncertach w Dublinie, Londynie, wielu miastach Polski, letnich festiwalach w Czechach i Niemczech, z końcem wakacji zespół pragnie zakończyć prace nad swoim najnowszym albumem.

Thrashmetalowy ALASTOR powstał w Kutnie, w roku 1986 i pomimo zakrętów dziejowych konsekwentnie realizuje swe artystyczne zamierzenia. Zespół ma na swoim koncie występy na wszystkich największych festiwalach metalowych oraz rockowych: Metal Battle, Metalmania, FMR Jarocin, Rock Festiwal Węgorzewo, Strash'ydło w Ciechanowie, Mayday Festiwal, Dramma, Wojna z Trzema Schodami i wiele innych. Alastor koncertował z wieloma zespołami zaliczanymi do ścisłej czołówki: Nasty Savage, Exhumer, Living Death, Sodom, Kat, Turbo, Wilczy Pająk, Dragon w kraju oraz poza jego granicami.
W roku 1989 światło dzienne ujrzał debiutancki longplay "Syndroms of the Cities" wydany przez włoską wytwórnię Metalmaster w całej Europie. Polskojęzyczna wersja płyty pojawiła się w roku następnym tylko pod postacią kasety wydanej przez firmę Polmusic. Współpracę z katowickim MMP (Metal Mind Productions) kończy nagrana w roku 1990 płyta "Przeznaczenie", rok później zarejestrowana jako "The Destiny" i nigdy nie wydana. Alastor nie składa broni - dalej tworzy, koncertuje. W roku 1992 wydaje kasetę z nowymi propozycjami w Carnage Records "Garage'92 - Live sesion". Po kilku występach na deskach jarocińskiego festiwalu - w roli gwiazdy, bądź zespołu konkursowego (taki to był wówczas muzyczny rynek) Alastor stanął do konkursu festiwalowego w sierpniu 1993 roku. Jako zwycięzca FMR Jarocin 1993 nagrywa płytę "Zło" wydaną przez Loud Out Records. Czas płynął, Alastor stworzył w 1997 roku płytę "Żyj, Gnij i Milcz", wydaną przez label Morbid Noizz - Sound Factory Records. Dobre recenzje płyty nie poparte niestety właściwą promocją sprawiły, że materiał przepadł w metalowym tyglu, a zespół zawiesił działalność.
W roku 2002 miała miejsce pierwsza próba powrotu, dobre chęci nie wytrzymały konfrontacji z rzeczywistością. Nie wszyscy wytrzymali życiowe przeszkody, zmienił się skład. Do działań żelaznej, starej gwardii (Bryłka, Stankiewicz, Matuszewski) zostali zaproszeni nowi muzycy.
Na chwilę obecną Alastor znajduje się w przededniu wydania nowego materiału zatytułowanego „Spaaazm”. Siła, moc i energia zawarta w muzyce tej załogi nie może pozostawić obojętnym żadnego fana prawdziwego thrashu.

Od początku istnienia zespół oscylował w nurcie hard-bopu i nawiązywał swoim brzmieniem i starał się wczuć w klimat kiedy to Miles Davis , Freddie Hubbard czy John Coltrane tworzyli swoją legendę. Pierwsze lata wspólnego grania to fascynacja muzyką Wayne Shortera czy Horace Silvera, własne aranżacje i interpretacje ich utworów. Następnie już tylko własne kompozycje i tak w 2004r. ukazuje się nakładem wytwórni GOWI Records debiutancki krążek zespołu "Something for Now" na którym znalazły się autorskie kompozycje lidera zespołu Tomasza Kudyka. Płyta została ciepło przyjęta przez krytyków jak i publiczność. Od tego momentu zespół regularnie występuje w najważniejszych miejscach dla polskiej sceny jazzowej ( festiwale , kluby jazzowe..) W 2009r. New Bone wchodzi po raz kolejny do studia i nagrywa płytę "It’s not Easy" , która jest niejako kontynuacją "Something for Now" ale wnosi również nowe spojrzenie i interreakcję w zespole. Koncerty zespołu są nie lada gratką dla fanów tego nurtu jazzu.

Zespół występuje w składzie:

Tomasz Kudyk – trąbka, fluegelhorn

Marcin Ślusarczyk- saksofon altowy

Dominik Wania – fortepian

Maciej Adamczak – kontrabas

Arek Skolik – perkusja

Weatherstorm

Zespół Weatherstorm powstał wiosną 2009 roku jako grupa o nazwie Toxin. Został założony przez Marcina Korpasa (gitara prowadząca), Pawła Turzyńskiego (wokal) i Tomka Peteckiego (perkusja). Ich głównym założeniem było granie szeroko pojętej muzyki hard rockowej. Z czasem do składu dołączyli Piotr Bąkowski (gitara rytmiczna) i Oskar Charuta (bas), wtedy to zespół ruszył pełną parą. Czas leciał i przynosił radykalne zmiany: z zespołu odpadł Paweł Turzyński, a Tomka Peteckiego zastąpiono Jędrkiem 'Jaderem' Jakubowskim. Chłopaki przez dłuższy czas prowadzili żmudne poszukiwania wokalisty, aż funkcję tę przejął basista grupy, Oskar Charuta. W tak wykrystalizowanym składzie rozpoczęto koncertowanie. Za debiut grupy uznać można występ w gdyńskim klubie Rockz, gdzie dali świetny koncert u boku innego trójmiejskiego zespołu Upitov. Weatherstorm to znakomita mieszanka stylów; hard rocka, heavy metalu, a nawet funk i progresywy.

Upitov

Upitov - Petarda rockowa, której zalożycielami są: Karol Gronek (wokal) i Maciej Bardo (gitara). To oni pod koniec 2008 roku zebrali paczkę najlepszych kumpli i zaczęli tworzyć muzykę, która rozsadza ludziom mózgi. W trakcie tworzenia skladu chlopaki natrafili na takiego przystojniaka jakim jest Michal Geratowski (bas) i Krzysztof Przybylski zwany Boskim (perkusja). Po krótkim czasie do swojej grupy zaciągneli kolejnego kumpla - Pawla Kolerę (gitara). Obecnie zespól gra koncerty i przeżywa bardzo aktywny okres w swoim życiu. Mają już za sobą kilka porządnych koncertów. 

Zespół Acid Drinkers powstał 21 września 1986 roku z inicjatywy Tomasza "Titusa" Pukackiego (wokal, bas) oraz Roberta "Litzy" Friedricha (gitara, wokal). Do składu dołączył Darek "Popcorn" Popowicz (gitara) oraz perkusista Piotr "Chomik" Kuik, później zastąpiony przez Macieja "Ślimaka" Starostę. W tym składzie zespół pracował nad własnymi kompozycjami – powstawały takie numery jak "Barmy Army", "Del Rocca" czy "I Mean Acid". W niecały miesiąc po utworzeniu kapeli Titus został powołany do wojska i na dwa lata opuścił kolegów z zespołu, którzy mimo wszystko nie mieli zamiaru próżnować: Litza i Popcorn podjęli się reaktywacji zespołu Slavoy. Po pewnym czasie obydwaj dostali propozycję grania od znanych formacji: Popcorn od Wilczego Pająka (Wolf Spider), Litza zaś od Turbo.

Po powrocie z wojska Titus próbował reaktywować swój pierwszy zespół: Los Desperados. Próby spełzły na niczym, a sam zainteresowany po spotkaniu z Popcornem zdecydował się na wznowienie działalności Acid Drinkers. Do zespołu doszli Litza i Ślimak. Debiut sceniczny zespołu miał miejsce we Wrocławiu na Wyspie Słodowej 26 sierpnia 1989 roku. Występ ten otworzył kapeli drzwi do kariery: wieść o nowym, świetnym zespole metalowym szybko rozeszła się po Polsce. Panowie niedługo po tym dostali szansę nagrania płyty, a tym samym kontynuacji kariery. W tym składzie powstały klasyczne już dziś albumy, m.in. debiut Are You a Rebel?, Vile Vicious Vision czy najsłynniejszy krążek – Infernal Connection.

Pod koniec 1998 roku Litza zdecydował się opuścić zespół. Zastąpił go śpiewający gitarzysta, lider zespołu Guess Why, Przemysław "Perła" Wejmann. Wraz z Perłą zespół nagrał trzy albumy: Amazing Atomic Activity, Broken Head i Acidofilia. Na początku 2003 roku Perła postanowił odejść z kapeli. Decyzja ta była wynikiem nieporozumień i odmiennych koncepcji co do przyszłości zespołu i jego muzyki.

Mniej więcej miesiąc trwało, zanim wybrany został nowy gitarzysta. Został nim dobrze znany lider nieistniejącej już formacji Illusion, Tomek "Lipa" Lipnicki. Wraz z Lipą zespół nagrał dobrze przyjęty album Rock Is Not Enough, Give Me the Metal!. Po ponad roku nowy gitarzysta rozstał się jednak z zespołem na rzecz własnego projektu – Lipali. Na jego miejsce, z zespołu None, przyszedł Aleksander "Olass" Mendyk.

17 grudnia 2007 Acid Drinkers podpisali kontrakt z wytwórnią Mystic Production. 7 lipca 2008 roku ukazał się nowy album grupy zatytułowany Verses of Steel.

30 listopada 2008 z powodu niewydolności układu krążenia zmarł w Krakowie w wieku 29 lat gitarzysta Aleksander Mendyk. Pierwszy koncert bez Mendyka zespół dał 13 grudnia 2008 r. w Hali Stulecia we Wrocławiu (przed Illusion). Podczas występu muzycy uczcili pamięć zmarłego m.in. wyświetlając wideoklip na jego temat.

9 maja 2009 roku, jako gitarzysta, do zespołu dołączył Wojciech "Jankiel" Moryto.


W swojej historii zespół zagrał około 1000 koncertów, były to występy podczas festiwali jarocińskich, Metalmanii, Węgorzewa, Przystanku Woodstock czy Odjazdów. Na każdym z nich Acid Drinkers byli gwiazdą pierwszej wielkości. Poprzedzali w naszym kraju występy m.in. Deep Purple, Megadeth, Bruce'a Dickinsona, Sepultury, Paradise Lost, Slayera a na ich płytach wśród gości znaleźć można Edytę Bartosiewicz, Kazika Staszewskiego, Tomka Lipnickiego z Illusion, Patrycję Kosiarkiewicz i Grzegorza Skawińskiego. Acid Drinkers są zdobywcami Fryderyka 1998, 2000, 2004 i 2009 w kategorii hard&heavy, a także Złotego Bączka za rok 1998 i 2007 – nagrody II PR TVP w kategorii najlepszego zespołu. Ponadto zostali uznani za jeden z pięciu najlepszych zespołów lat 90. przez dziennikarzy oraz czytelników miesięcznika Tylko Rock (wspólnie z Hey, Kazikiem Staszewskim, Edytą Bartosiewicz i O.N.A.).

 Muzycznie Fisz i jego producent Emade (także perkusista i rodzony brat) sięgają pełnymi garściami do bogatego dorobku czarnej muzyki. Ciągle żywe, soulfunkowojazzowe wibracje ubierają często w najnowsze osiągnięcia elektronicznej awangardy. Bracia Fisz i Emade wydali osiem różnych płyt ("Polepione dźwięki", "Na wylot", "F3", "Wielki Ciężki Słoń", koncertowa "Tworzywo na Rzywo", ubiegłoroczny "Piątek 13", tegoroczny "Heavi Metal" oraz nagrana przez Fisza z DJ Envee "Fru!"), na których Fisz i Emade zmieniali zarówno warsztat jak i instrumentarium. Mimo to, styl braci zachowuje swoją unikatową charakterystykę.

Bilety dostępne na TicketOnline

Emil Kowalski był aranżerem grającym na klarnecie oraz klarnecie basowym. Po ukończeniu Szkoły Muzycznej im. Fr. Chopina w Gdańsku rozpoczął pracę w Filharmonii Gdańskiej, a później w Teatrze Muzycznym w Gdyni. W 1980 r. zakłożył zespół jazzu tradycyjnego Seaside Dixieland. Na festiwalu Old Jazz Meeting w Warszawie zespół zdobył wyróżnienie, a Emil Kowalski został uznany za najlepszego instrumentalistę tej imprezy. Od 1991 r. prowadził własny kwintet w którym grali, bądź też grają obecnie tacy muzycy jak Lesław Możdżer, Cezary Paciorek, Jacek Olter, Janusz Mackiewicz, Adam Czerwinski, Wojciech Niedziela, Marcin Jahr, Sławek Jaskułke , Dominik Bukowski, Tomasz Sowiński. Emil Kowalski podczas swojej 30 letniej działalności artystycznej występował w ponad trzydziestu krajach współpracując z tak znakomitymi muzykami jak: Buddy De Franco, Brad Terry, Eddie Henderson, Phyllis Hyman, Adrian West, Lean Williams, Ed Schuller czy Bob Mayer.

W prestiżowej ankiecie czytelników czasopisma "Jazz Forum" od 1999 r. zajmuje pierwsze miejsce, jako najlepszy polski klarnecista jazzowy.





Na scenie Ucha ku pamięci Emila zagra prawdziwa śmietanka krajowej sceny Jazzowej min. : Dominik Bukowski, Adam Czerwiński, Ilona Damięcka, Leszek Dranicki, Przemek Dyakowski, Marcin Gawdzis, Darek Herbasz, Piotr Jankowski, Janusz Mackiewicz, Piotr Mania, Leszek Możdżer, Piotr Lemańczyk, Cezary Paciorek, Maciej Sikała, Tomasz Sowiński, Wojciech Staroniewicz, Olo Walicki, Irek Wojtczak